Echtgenote ook blij
Saalmink kijkt tevreden terug op de wedstrijd. "We hebben vanaf het begin met z'n drieën vooraan gelopen. Zelfs tot een kilometer voor het einde aan toe. Ik stond al eerste in het klassement van het Rondje Mokum, en ik wist: als ik bij deze kopgroep kan blijven dan ga ik het klassement winnen. En daar vertrouwde ik op want tot zeven kilometer liep ik heel ontspannen, en ik heb een scherp eindschot." Roland Saalmink kon dus de bloemen in ontvangst nemen. Lachend: "Da's beter dan een beker want met bloemen kan ik ook mijn vrouw blij maken. Die is niet altijd even gelukkig met mijn loophobby want daar gaat wel wat tijd inzitten."

''Hou 'r in 't zicht!''
Bij de dames was het verschil op de 10 kilometer nóg kleiner dan bij de heren. Winnares Yvonne Versteegh bleef de nummer twee - Valérie Fictorie - met slechts één seconde voor. Versteegh leek op het negen kilometerpunt de wedstrijd te gaan verliezen. "We liepen steeds vlak bij elkaar. Maar op de negen ging Valérie iets van me weg. Ik dacht dat zij zou gaan winnen. Een toeschouwer riep tegen me: "Hou 'r in 't zicht!". Dat lukte me en ik kwam zelfs weer dichterbij. Ik heb aardig snelheid in de benen, en geef niet gauw op. Dat maakte op het einde denk ik net het verschil."

De 25-jarige Phanos-atlete Valérie Fictorie was tevreden met haar tweede plek, maar vooral met haar tijd: 40.23. "Dat is een verbetering van mijn persoonlijk record met twee minuten! Met dank aan Yvonne want die heeft me echt meegesleurd naar deze supertijd."

Ronde-miss
Op de 5 kilometer liep het bij de heren helaas enigszins fout. Letterlijk. De eerste drie liepen namelijk een kilometer voor het einde verkeerd. Blaanwijk uit Almere werd zo geen vierde, maar de nummer één. Leuk was daarbij wel dat zijn eigen vrouw - de 'ronde-miss' van deze Mokum Twiske-loop - hem onverwacht de bloemen kon overhandigen.
Bij de dames 5 kilometer was de overwinning afgetekend voor Veerle van Balen in 22.01. Een knappe tijd, zeker als je bedenkt dat ze de dag ervoor nog meedeed aan een fietsronde van 60 kilometer.

"Beste van de wereld. Tot de finishklok..."
Het ging bij de Mokum Twiske-loop natuurlijk niet alleen om de strijd voor de overwinning. Zo liep Leône Hamaker uit Castricum haar vijf kilometer niet vooraan, maar wel met veel plezier. "Dit is een leuk loopie, en het Twiske is een prachtig gebied. Alles staat nu in bloei, en je hoort de vogeltjes. En omdat het hier zo rustig is, lijkt het net alsof je vooraan loopt, en waan je je beste van de wereld. Tot je de finishklok ziet, natuurlijk..."

Blootsvoets
De organisatie van de Mokum Twiske-loop kreeg bij de inschrijving een onverwachte vraag: "Hoe is het asfalt hier?". Onder de deelnemers bleken drie blootsvoetslopers. Zij liepen de 10 kilometer. De snelste van de drie - Marco van Wieringen - deed dat nog snel ook: binnen de 40 minuten. "Dat is een persoonlijk record voor me. Ook met schoenen aan heb ik nog nooit zo snel gelopen. Het parkoers was dan ook prima op blote voeten te doen. Glad asfalt, bijna geen losse steentjes, en als die er wel waren kon je op de grasrand lopen."
Lange tijd was blootsvoets lopen in Nederland een unicum, maar je ziet het nu steeds meer. Voor sommigen is het bijna een way of life. Marco's mede-barrevoeter verwoordde dat zondag mooi: "Je begint ermee omdat je je looptechniek wilt verbeteren. En twee jaar later sta je op je blote voeten in de Albert Heijn."

Goede doel: Kita Juga
Deze Mokum Twiske-loop telde 376 deelnemers. AC Waterland draagt per atleet één euro inschrijfgeld af aan de Nederlandse Stichting Kita Juga. Deze Stichting is gevestigd op het Indonesische eiland Flores, en heeft als doel de kwaliteiten, de kennis en het zelfvertrouwen van de mensen met een handicap te vergroten. Kita Juga betekent ‘Wij ook’ in het Indonesisch. Zij zullen de 376 Mokum Twiske-euro's gaan gebruiken voor een nieuwe huisvesting.