Marathon Vladivostok 28 september 2019 – Run across bridges: verslag Martin Blankendaal

Eén van de reisplannen op onze wensenlijst was de Trans Siberië Express. Begin dit jaar overwogen we (Martin en Marjon, beiden lid van groep 4) dat dit jaar te doen. Zoals altijd check ik dan even of een combinatie met een halve of hele marathon mogelijk is, en toen bleek dat we de reis konden combineren met de marathon van Vladivostok was de keuze snel definitief. De website van de marathon bevat foto’s en filmpjes, op dit moment nog van de vorige editie.

Vervolgens moesten we bepalen of we met het vliegtuig naar Valdivostok zouden vliegen, de marathon rennen en dan met de trein naar Moskou zouden gaan, of met de trein van Moskou naar Vladivostok en aan het einde van de vakantie de marathon zouden rennen. De eerste keuze was qua training het meest geschikt, maar eerst 9.289 kilometer met de trein naar de marathon reizen was toch aantrekkelijker. Met als bijkomend voordeel dat we onderweg hebben getraind in Moskou, Yekaterinburg en Irkutsk. Zoals één van mijn vrienden via Strava opmerkte: “Training in Irkutsk, fantastisch!”

Het was duidelijk dat de marathon over twee hoge bruggen leidt, maar een maand van tevoren kwam ik er via Strava achter dat deze marathon 869 hoogtemeters heeft, circa 200 minder dan de Alpe d’Huez. Ik weet niet of ik me voor de hele marathon had ingeschreven als ik dat eerder had geweten… Onderweg hebben we nog wel wat hoogtemeters getraind, en ik heb uiteraard even bij Jaap (Kuipers) geïnformeerd hoe ik daar het beste mee kon omgaan.

Op de wedstrijddag moesten we om 5:20 uur (voor de hele marathon) en om 5:40 uur (Marjon, voor de halve marathon) met pendelbussen naar de start. De marathon startte om 8:00 uur en de halve om 9:30 uur. Om logistieke redenen was dat blijkbaar nodig, maar het was de eerste keer dat ik met een e-reader naar de start van een hardloopwedstrijd ging. Tijdens het wachten waren trainingsbroek en -jasje nodig, maar het weer tijdens de marathon was prima.

Het aantal deelnemers aan de marathon was beperkt (400 maximaal), waardoor ik lekker rustig achteraan kon starten. De pacers van 4:30 en 4:00 uur haalde ik redelijk snel in. Ik ging ervan uit dat een eindtijd van 4:00 uur of minder onhaalbaar was en dat ik niet trager zou zijn dan 4:30 uur. Daarom ben ik de pacer van 4:00 uur niet voorbij gegaan. Terecht, want na een kilometer of 10 verloor ik hem langzaam maar zeker uit het oog. Ik heb de eerste helft vooral op gevoel gelopen – op het gevoel dat ik op reserve liep – en af en toe gecheckt of mijn hartslag niet te hoog was.

Halverwege kwam ik de eerste wandelaars tegen, die blijkbaar te snel gestart waren (walk across bridges, ook leuk!). Dat zou de rest van de race zo blijven. Vanaf kilometer 30 (de eerste brug) werd mijn tempo volledig door het parcours bepaald. Dat blijkt ook wel uit mijn kilometertijden; mijn langzaamste kilometer was kilometer 37 (8:19) en mijn snelste kilometer 42 (4:38). Na 35 kilometer was duidelijk dat ik nog fit genoeg was om hem uit te rennen en niet te hoeven wandelen. Uiteindelijk kon ik in de laatste kilometers nog wat versnellen (vooral doordat ze omlaag gingen) en kwam ik in 4:14:27 over de finish. Daarmee kwam ik nog aardig dicht bij mijn PR in de buurt, dat ik op de marathon van Amsterdam liep. Marjon rende de halve marathon in 1:47:09 en behaalde daarmee een nieuw PR op de halve.

Martin Blankendaal, AC Waterland (groep 4)

 

1 reactie voor "Marathon Vladivostok 28 september 2019 – Run across bridges: verslag Martin Blankendaal"

  • comment-avatar
    Dennis kreetz
    2 oktober 2019 (16:46)
    Beantwoorden

    Wat een gaaf loopavontuur Martin, leuk verhaal ook… Van harte gefeliciteerd met deze mooie prestatie.


Iets bijdragen aan dit artikel?

Een beetje HTML kan geen kwaad