R2R: Verslag van een pacer

Door: Lesley Nieuwenhuis

Volgens de website van de NN Marathon Rotterdam is het nog precies 84 dagen tot aan de start. Voor een leek lijkt dat nog heel lang, maar bij de deelnemers van Rotterdam begint het al behoorlijk te kriebelen. Ook al is het pas tijd voor de eerste trainingsloop van twintig kilometer, de spanning is bij iedereen al duidelijk voelbaar. Ondanks de regen en de wind is de sfeer in het clubhuis opgewonden. De pacers hebben zin te lopen en de toekomstige marathonlopers staan te popelen om aan hun eerste duurloop te beginnen.

Na een korte briefing en natuurlijk een uitleg van de route, is het om klokslag tien uur tijd om van start te gaan. De grootte van de groepen verschilt, maar voor elke snelheid zijn er gelukkig voldoende deelnemers. Nadat de echt snelle lopers van start zijn gegaan, mogen wij beginnen. Voor het tempo van 6:15 per kilometer zijn er twee lopers. Eentje uit Almere en eentje uit Capelle aan den Ijssel. Dat ze helemaal hierheen rijden is voor ons een groot compliment. Want in Zuid-Holland en Flevoland worden ook trainingslopen aangeboden, maar beiden lopen liever in het Twiske. En geef ze eens ongelijk!

Net als in de voorgaande jaren lopen we de twintig kilometer in klavertjes van vijf kilometer. De eerste vijf kilometer zijn relatief makkelijk. Het is voor het grootste gedeelte droog en we lopen bovendien voor de wind. Daarom worden er uitgebreid tips en verhalen uitgewisseld. Want hoe bereid je je voor op je eerste marathon? En welk gelletje is eigenlijk het beste? Beiden zien op tegen een warme marathon, want daar kan je in de wintermaanden niet goed op trainen. Al gezellig pratend komen we, iets te snel, voor de eerste keer aan bij de drinkpost.

Na een korte stop en een drankje starten we met het tweede klavertje van vijf kilometer. Het is inmiddels echt gaan regenen en ook de wind lijkt wat sterker geworden. Maar de regen en de wind houden ons niet tegen, want ook na de tien kilometer hebben we tijd genoeg voor een pauze en bekertje drinken. Lachend concluderen we dat we al op de helft zijn en dat we die andere tien kilometer ook nog wel even gaan doen. Maar daar kregen we meteen spijt van.

Tijdens de gele route hebben wij bijna alleen maar tegenwind. Dankzij de regen en de kou zijn onze bovenbenen helemaal stijf geworden. Met verhalen vertellen zijn we inmiddels gestopt, maar we luisteren heerlijk naar alle geluiden die uit het Twiske komen. En dat lijkt te werken! Want als we voor de laatste keer de drankpost passeren, heeft iedereen weer volop energie. De verhalen komen weer terug en voordat we het weten, zitten ook de laatste vijf kilometers er op. Als we dan weer lekker in het clubhuis zitten, doen onze lopers meteen weer de belofte dan ze er met de volgende weer bij zijn. En ik ook natuurlijk! Tot 2 februari!

 

Geen reacties voor "R2R: Verslag van een pacer"


    Iets bijdragen aan dit artikel?

    Een beetje HTML kan geen kwaad